Over admin

Jan Blaauw, schrijver (op amateurbasis). Gebruik makend van het Nederlands en soms t Grunnegers (diverse varianten). Geboren? Ja, in Midwolda: 22 juli 1945 Geschoold? Min of meer, via openbare kleuter- en lagere school in Midwolda (1949-1957), de MULO in Scheemda (1957-1961) en de Rijkskweekschool in Stad Winschoten (1961- 1967; jaar extra, omdat het zo goed beviel...) Werkkring? Schoolmeester in Zuidhorn aan de OLS Frankrijkerlaan (1967-1972). Daarna hoofd annex schoolmeester in Noordhorn aan de OLS Oosterweg. Later werd dit de OBS `De Molshoop` en ik `directeur`(toename van alles, behalve de beloning...) Sinds februari 2003 op niet al te elegante wijze uitgerangeerd, langzaam maar zeker opgekrabbeld, `al dut alles mie nog wel zeer....

MIDWOLDA – Foto’s d.d. 21-07-2018 (deel 5, slot) – BEZOEK AAN MIJN GEBOORTEDORP

We hebben na het gesprek met Geert Koning al slenterend langs de Hoofdweg de auto terug gevonden op de P-plaats bij de kerk, tegenover Smit Transport. Daarvandaan koers gezet naar Blauwe Stad. Even zoeken naar de juiste ingang, maar daarna was het een peulenschil om de auto een plek te geven op de ruime parkeergelegenheid. Op naar de lunchroom aan de haven, de dorst lessen en een hapje eten…

Ha, we hebben binnen een plaatsje gevonden en kunnen al gauw de dorst bestrijden. Een bereidwillige medewerkster zet ons keurig op de kiek! (“Dat kost natuurlijk wel wat!” “Zet maar op de rekening!”)

Na de uitsmijter en nog een drankje maak ik nog wat afscheidsfoto’s. Jan heeft een iets hoger standpunt gekozen om het geheel nog iets beter te kunnen overzien…

Er liggen heel wat boten aangemeerd. Ik vraag me op zo’n mooie zaterdag altijd af, waarom die boten stil liggen. Ze zijn toch bedoeld om mee te varen?!

Op de achtergrond de bomenrij en overig groen, de begrenzing vormend aan de westkant.
Daar vlak achter loopt de Niesoordlaan….

Het restaurant bij de jachthaven van Blauwe Stad heeft vast ook een goed seizoen gedraaid met deze langdurige 2018-zomer!

Mooie bootjes, hoor, met echte Groninger namen als Happinez….

We hebben het vaste voornemen hier nog eens terug te keren, en dan mag het best wat minder warm zijn. (Of is het restaurant dan gesloten?!)

Afscheidsbeeld. Ook zoon Jan Reinko vond het een ontspannen zaterdag. Hij wil best een tweede keer mee voor een vervolg!

©foto’s: jan blaauw, 21 juli 2018 (Canon Ixus 275)

MIDWOLDA – Foto’s d.d. 21-07-2018 (deel 4) – BEZOEK AAN MIJN GEBOORTEDORP

We zijn al slenterend, ons aanpassend bij de zomerwarmte, bij het sportcomplex gearriveerd nabij de eerste bocht richting “het veen”. Hier heeft MOVV zijn domicilie gekozen na het afscheid van het moeilijk bespeelbare veld op het land van boer/bestuurder S.P. Meijer. Dat er ook een tennisaccommodatie is aangelegd, was me niet bekend. Weer op stap, deel 4:

De accommodatie van MOVV, het bordje “Verboden Toegang” zag ik naderhand pas op de foto….

Eigentijdse entree met logo en brievenbus, dit was bij het vroegere veld in de rimboe totaal niet aanwezig.

Zoonlief als enige toeschouwer bij een fictieve wedstrijd, hoe vervreemdend wil je het hebben….

De grasmat is allerminst in optimale conditie door de aanhoudende droogte. Ben benieuwd of het veld wedstrijdklaar is aan het begin van het seizoen 2018/2019…..

De accommodatie zelf vind ik prachtig gelegen met beschuttend groen rondom.

We keren op onze schreden terug. Jan Reinko maakt me attent op een stalletje langs de kant bij een nieuw huis. Deze woningen ken ik totaal niet uit mijn jeugd, toen lagen hier allemaal akkers en tuinen.

Er worden jonge plantjes aangeboden voor een grijpstuiver: stokrozen en vingerhoedskruid. Alleen, vanwege de warmte, staan de plantjes hier niet te verkommeren, zijn waarschijnlijk binnen. Jan lijkt het wel wat Niesoordlaanplantjes mee te nemen. Hij belt aan.

Gelukt! Eerst te woord gestaan door een jonge telg, daarna kwam vader, tenslotte moeder die over de plantjes ging. Dat wil zeggen, het bleek een actie van haar dochter en opa heeft het kraampje getimmerd. Nu moesten we wel terug naar de auto bij de kerk om de plantjes een tijdelijk onderdak te bieden…. (De twee die meegingen naar Noordhorn doen het overigens heel goed!)

De nieuwe huizen aan de oostkant van de Niesoordlaan, van zuid naar noord, vanaf de bocht bij de sportvelden. Deze woningen zijn allemaal na de zestiger jaren gebouwd.

Hier zijn we, met de plantjes, al een heel stuk verder richting de Hoofdweg, al voorbij de driesprong met de Parklaan. Aan de rechterkant herinner ik me vaag de huizen van families als Van der Klok, Bergman, Fokkens, Koning…. Links vind ik het moeilijker.

Even achterom kijken…. Links het infobord over de generatiebestendige woningen….

Ook hier van noord naar zuid, meer straat. Vroeger lagen er trouwens klinkers waarop ik de wandelstok van opa Drijbörg nog hoor tikken, als hij dichterbij kwam in de jaren dat hij bij ons woonde (1953-1957). Ondanks de kromheid door de ziekte van Bechterew ging hij als het even kon toch een eindje lopen, een karaktermens!

Nog iets verder opgeschoven richting de Hoofdweg. Als je goed kijkt, zie je aan het eind van het voetpad iemand staan wachten. Geert Koning, ook een oud-klasgenoot, dat wil zeggen om de twee jaar. Geert, een jaar jonger, zat het ene jaar bij ons in de combinatie en dan een jaar later weer niet. Een echte klasgenoot van de eerder genoemde Immie Kiewiet (die hem inseinde dat wij zijn kant opkwamen). We hebben een prettig gesprek gehad, zullen weer eens vaker contact hebben via de mail. Geert woont in de ouderlijke woning waarin hij dus is opgegroeid. Zijn vader kwam niet als moeke Blaauw, uit Nieuw Beerta/Drieborg. Harm Koning heeft jaren lang bij Ford Garage Blaauw gewerkt.

SLOT (deel 5) VOLGT!
©FOTO’S: jan blaauw, 21 juli 2018 (Canon Ixus 275)

MIDWOLDA – Foto’s d.d. 21-07-2018 (Deel 3): BEZOEK AAN GEBOORTEDORP

Met oudste zoon Jan Reinko op een warme julizaterdag rondkijken in mijn geboortedorp Midwolda. Het kerkhof hebben we gehad, een deel van de Hoofdweg, de nieuwbouw waar vroeger de ‘woningbouw’ was… Inmiddels zijn we aangeland op de Niesoordlaan (waar ik opgroeide van 1953 tot 1968). Ook hier is heel wat veranderd!

Niesoordlaan, van noord naar zuid, al een eindje verwijderd van de Hoofdweg. Vernieuwd, voor mij is hier niet veel herkenbaars.

Ja, dit is heel erg herkenbaar, de dubbele huurwoningen uit de vijftiger jaren die nu worden afgebroken en vervangen door ‘generatiebestendige’ woonhuizen. Een handvol van deze huizen is nog bewoond. Deze bewoners wachten op het gereed komen van de nieuwe huizen en stappen dan over. Een elegante oplossing. Hier nog duidelijk zichtbaar het wit beschilderde, onderste gedeelte van de voorgevels. Volgens Midwolmer Theo Kiewiet kon dit wel eens te maken hebben met vochtwering.

Dit fraaie nieuwe (?) huis staat aan de westkant van de Niesoordlaan, aangekleed met bloeiende planten. HIer woont oud-klasgenote Immie Kiewiet die we al ontmoetten op het kerkhof, waar ze ook met het verzorgen van planten bezig was. Buiten hebben we een tweede gesprek met haar en haar echtgenoot, prettige mensen.

Terug naar de oostzijde van de Niesoordlaan, naar een van de bouwplaatsen van de generatiebestendige woningen. De ligging van de nieuwe huizen wordt dus duidelijk anders, verder van de weg af, dichter bij het groen dat de Blauwe Stad begrenst.

We zijn verder zuidwaarts gelopen en krijgen onze ex-woning in het vizier. Het rechter gedeelte, nummer 59, nog steeds. Links woonde jaren lang de familie Bamberg met een bordje van RVS verzekeringen op de voorgevel bij het WC-raampje. Bamberg was verzekeringsagent en ging er altijd op uit met zijn Kaptein Mobylette, vaak wat scheef zittend en soms zijn hondje als medepassagier. Bobby?


Even naar de westkant van de Niesoordlaan. Rechts het huis waar in de jaren vijftig en zestig een familie Tuin woonde (ik begin nu waarachtig te twijfelen voor wat betreft de naam….) Hier stond ik als kind een keer, zag bakkersknecht Emo van der Sluis met zijn bezorgautootje (van bakker Ufkes) achteruit de weg oprijden en bovenop een auto knallen die voorbijreed vanuit het zuiden. Een vrouw werd uit de auto geslingerd….

Dit is onze voormalige huurwoning, nummer 59. Hier zit niet veel wit meer onderaan de gevel… Het huis oogt nog net zo, de tuin is heel anders dan mijn pa hem had ingericht. Mijn pa was een rozenliefhebber, had twee perken op de hoeken gemaakt, tegenover elkaar liggend. Gescheiden door een gazon  (dat woord was voor ons nieuw in die jaren, in de woningbouw hadden we een grasveld…) met in het midden een prunusboompje.

Zie je, het authentieke huisnummerplaatje zit nog op de muur!  (Nee, die vlaggenstokhouder niet, gevlagd werd er bij ons niet, dat was geen favoriete bezigheid in de ‘rode familie’).

De bouwplaats naast nummer 59, daar gaan de huidige bewoners naar toe als de nieuwe woningen klaar zijn.  Op de achtergrond het begrenzende groen en daarachter het water van Blauwe Stad. Op deze plek stonden de huizen 61/63, afgebroken inmiddels.

Nog eens nummer 59, vanuit een andere hoek. Nee, zo’n mooie bestrate oprit hadden wij niet. Van weg naar het achtererf was een pad waarvan de grond was verhard (zonder stenen, tegels o.i.d.)
. Smaller ook, er hoefde immers geen auto langs….

De Niesoordlaan, verder naar het zuiden. In mijn jeugdjaren lagen er akkers tussen de particuliere huizen. Deze zijn allemaal als bouwkavel gebruikt, waardoor de laan een heel ander aanzien heeft gekregen.

De oostkant van de Niesoordlaan, naar het zuiden. Links het laatste blok dat wordt afgebroken, de nummers 65/67. Hier hebben o.a. de families Everhardus (uit Pekela) en Tuin gewoond. Japie Tuin o.a., hij had een oudere broer die doofstom was, allerlei onverstaanbare klanken uitstootte… Als kind was ik daar wel door geïmponeerd, het gaf me een ongemakkelijk gevoel. Vriendelijke mensen overigens, niets ten kwade. Pa Tuin heeft me in ’66 nog eens geholpen met de Solex van mijn pa. Ik viel een maand lang in voor hoofdmeester Dijkmeijer op de Westerschool in Bellingwolde. Op de fiets al te ver, ik mocht de Solex gebruiken. Die weigerde op een zeker moment dienst, daar stond ik voor op de weg met een ploffiets die iets had van “Doe het zelf maar!” Pa Tuin raakte allerminst in paniek, keek en luisterde wat er aan de hand was. Deed enkele handgrepen o.a. met de bougies als ik het goed heb. “Nou dut e t wel weer!” Hij had gelijk, en ik kwam, weliswaar aan de late kant, toch bij de school in Bellingwolde!

Rechts een nieuw huis, in het midden twee huizen die toen ook al aan de westkant van de Niesoordlaan stonden. Bij het eerste huis denk ik aan Geert Baas, de oudste van de broers aan de Zwarteweg.

Ook aan de westkant met rechts een voor mij onbekende woning die in ieder geval nog geen vijftig jaar oud is…

Ooit jaren lang de laatste twee huizen aan de westkant van de Niesoordlaan. Het huis met de rode dakpannen werd in mijn jeugd bewoond door de fam. Beentje. Later, vlak voor mijn ouders verhuisden, vertrok ook de fam. Beentje. Het huis stond een poos leeg. Ik heb al eens verteld dat onze poes (per ongeluk?) opgesloten heeft gezeten en na dagen en nachten vermist te zijn weer opdook. Nou ja, het sterk vermagerde dier sleepte zich naar huis, heeft nog korte tijd geleefd, maar gaf daarna alsnog de geest.

Terug aan de oostzijde, verderop richting ‘het veen’. Dit is, als ik me goed herinner, de woning die landelijke bekendheid verwierf, doordat het huis in recordtijd werd gebouwd door aannemer Westerhuis en zijn personeel. Binnen de kortste keren stond het huis er, kwam zelfs op de foto in de krant.

Aha, nu zijn we dichtbij de eerste bocht (naar links) van de Niesoordlaan, de plek waar de entree van het nieuwe sportpark van MOVV is, en ook van de tennisvelden zie ik nu…

WORDT VERVOLGD!
©foto’s: jan blaauw, 21 juli 2018 (Canon Ixus 275)

MIDWOLDA: Foto’s d.d. 21-07-2018 (deel 2) – BEZOEK AAN GEBOORTEDORP

Verder met het vertraagde fotoverslag van het bezoek dat ik samen met onze oudste zoon bracht aan het dorp waar ik ben geboren en getogen. Een warme julidag, de 10 jaar oude KIA van zoon Jan bij de kerk geparkeerd, het kerkhof bezocht vooral vanwege het graf van opa en opoe Blaauw. Verder met deel 2, op de Hoofdweg voor het transportbedrijf van Joh. Smit rechtsaf.

Meteen al weer zo’n historische plek in het midden van het langgerekte dorp. Dit was de plek waar destijds de winkel van de Coöperatie was gevestigd. (Voor die tijd was het winkel van de familie Van Groenenbergh). Mijn ouders gingen uit overtuiging naar de Coöperatie, net zoals de broodbezorger van de Coöperatie (Loutje Nieuwenhuis) bij ons aan huis kwam. Toen ik volgens mijn moeke oud genoeg was, ging ik zelfstandig naar deze winkel met een ‘matte’ (tas) en daarin het boodschappenboekje. Kreeg dan het stroopblik gevuld, machtig mooi gezicht hoe de stroop in het blik belandde, wel oppassen dat het blik recht stond op de bodem van de tas, anders was de ramp niet te overzien. Suiker en zout was er los te koop, net als snoep, havermout e.d. Rechts van de winkel was de Hoethslaan, nu nog, al zit in de winkel nu een bakkerij. Rechts van de Hoethslaan stond de donker gekleurde boerderij van Takens, inmiddels verdwenen….

Iets verder naar het oosten, aan de overkant van de weg, nog zo’n ingrijpende verandering. Destijds de showroom van Ford Garage Blaauw (zie de gevel!), nu een plaatselijke supermarkt (van bakkerszoon Kruijer?!) Als kind stond je vaak voor de grote ramen naar binnen te kijken en weg te dromen bij de Fordson tractoren….Hebben hier ook personenwagens in de showroom gestaan?


Het vroegere gemeentehuis, helaas verbouwd. Het domein in mijn kinderjaren van burgemeester Ausma, later de jonge Bauke Beumer. Gemeentesecretaris Kampstra en ook Kruizinga van gemeentewerken (en de brandweer) zie ik in gedachten langskomen…

Tja, hier aan de zuidkant van de Hoofdweg is het verleden wel erg drastisch van aanzicht veranderd. De plek waar het garagebedrijf van Blaauw was gevestigd (en aan de westkant enkele woningen stonden o.a. van kapper Wiegman…), is nu een groot appartementengebouw rijk: Blaauwstede.


Dit was de entree van de ‘woningbaauwloane’, later de Schortinghuislaan. Nu dus veel degelijker bestraat dan destijds… Rechts de Blaauwstede, toen het garagebedrijf met werkplaats. Links het woonhuis toen van aannemer Fokko Kuiper, nu woont zijn tweede zoon Hemmo daar, getrouwd met oud-klasgenote van de MULO Bieke Bodde. We gaan proberen de plek terug te vinden waar ons huis stond, E53, later Schortinghuislaan 11.

De nieuwbouw rechts komt me volstrekt onbekend voor, heel wat anders dan de oude dubbele woningen die er stonden, die van Groenbroek o.a. (Tuzé? Zuur? Spakman?)

Ja, hier moet het geweest zijn… Helaas is het stratenplan veranderd, de Stichtingslaan is er niet meer, de zijstraat. Op de hoek daarvan stond ons huis. Onze voordeur kwam uit op de Schortinghuislaan, maar de voordeur werd zelden gebruikt. Ons erf bij de achterdeur lag aan de zijweg, daar speelden we altijd en trapte ik een balletje met buurjongen Derkie de Boer. Hier in deze nieuwbouw hebben mijn oom Ties en tante Antje nog gewoond, nadat ze hun winkel op de hoek van Hoofdweg en de Niesoordlaan hadden verlaten. Ze vonden het wel bijzonder dat ze ongeveer woonden op de plek waar wij eerder in de oude situatie woonden….

Dit is een prachtige buurt geworden. In mijn kindertijd was dit heel anders, de woningbaauwloane die hier naar links ging en later, voor Botjes Verdrait, weer naar rechts. Voorbij melkrijder (?) Knip werd de weg onverhard…

De Schortinghuislaan van zuid naar noord, richting Hoofdweg, bijna onherkenbaar veranderd.

Dit was vroeger het laatste, doodlopende stuk van de Schortinghuislaan. Links was een sloot en daarnaast het land van boer Botjes (waar we in de zomervakantie nog wel eens bonen hebben geplukt), rechts stonden verderop de huizen van vrouw Werkman en de fam. J. Bos (met zoon Hendrik en dochter Johanna die we altijd Zus noemden…)

Zoon Jan loopt hier op het trottoir naast de nieuwe weg die er vroeger niet was. Parklaan? Prachtig woongebied op oorspronkelijk agrarisch grondgebied…

Via de nieuwe Parklaan kwamen we op deze plek uit bij de Niesoordlaan, onze hoofdbestemming. Naar links, naar de Hoofdweg, naar rechts richting ‘het veen’…. Om ons huis te vinden, moeten we naar rechts, naar nummer 59. Op de foto is al te zien dat ook hier oude huizen gesloopt en er nieuw wordt gebouwd. ‘Generatiebestendige woningen’….

Nog eens het gedeelte van de Niesoordlaan richting de Hoofdweg, vanaf de plek waar de Parklaan op de Niesoordlaan uitkomt. Iets meer naar links….

De oostkant van de Niesoordlaan, van noord naar zuid, vanaf de driesprong met de Parklaan. Hier herken ik niet veel….

WORDT VERVOLGD!
©foto’s: jan blaauw, 21 juli 2018 (Canon Ixus 275)

MIDWOLDA: Foto’s d.d. 21-07-2018 (deel 1) – BEZOEK AAN GEBOORTEDORP

Daar ik om gezondheidsredenen al meer dan vijf jaar niet meer reisde, tenminste niet verder dan de stad Groningen, kwam het er niet van terug te keren naar mijn geboortedorp Midwolda. De plaats waar ik tot herfst 1968 ingeschreven stond, toen verhuisden mijn ouders van de Niesoordlaan 59 naar Hoogeveen. Daar woonde destijds mijn oudste broer en het leek mijn ouders beter de onvermijdelijke “aftakeling” niet in Midwolda af te wachten.
Zelf heb ik de eerste decennia van mijn bestaan dus in Midwolda doorgebracht. De herinneringen daaraan blijven levend, worden wellicht op latere leeftijd weer helderder. Onze oudste zoon Jan Reinko voelde er wel voor een dagje mee te gaan naar Oost-Groningen. Op een snikhete zaterdag voorafgaand aan mijn verjaardag reden we in zijn ‘Dolly’ (een personenwagen op leeftijd zonder airco) naar Midwolda en parkeerden bij de kerk, centraal in het dorp. Een bijzondere dag!

We hadden afgesproken eerst op zoek te gaan op de begraafplaats aan de zuidkant van de kerk naar het graf van mijn grootouders van vaders kant: Hindrik Blaauw en Jantje Baas. Meteen aan de westkant van de kerk kwam de stroom herinneringen op gang. Niet alleen aan de zondagschool, maar ook aan het bezoeken van het kerkhof samen met pa en moeke, en broer Hemmo. De lange oprijlaan met rododendrons, die nu anders is ingericht. Destijds was er in Midwolda een oud vrouwtje dat meermalen bloemen van de rododendrons afsneed tot ergernis van mijn pa die dat niet vond passen, zeker niet vlak bij de kerk en het kerkhof….

De imposante kerk met toren vanuit het zuiden. Karakteristiek! Goed onderhouden lijkt het. De oudste graven het dichtst bij de kerk.

Het bovenste deel van de opvallende toren. Nee, bovenin ben ik nooit geweest. Ik weet ook niet of dat überhaupt mogelijk was of is. Als kinderen hadden we ook een dubbel gevoel. We mochten weliswaar naar de zondagschool, enkele jaren, maar hoorden er niet echt bij. Pa en moeke waren geen kerkgangers. Pa kwam wel uit een kerkend gezin, maar brak als jongeling met de kerk. Het verhaal dat daarbij hoort, kwamen we pas later en bij stukjes en beetjes te weten.

Nog eens dezelfde kerk en toren, van iets grotere afstand. Zelf ben ik altijd wel geboeid door kerken, heb ooit een verzameling fotokaarten aangelegd. Nee, een kerkganger ben ik er niet door geworden, wel een onregelmatige kerkbezoeker.

De allereerste Midwolmer die we ontmoetten, bleek een oud-klasgenote van de OLS aan de Hoofdweg. Ik zag wel iets bekends, zij zag het meteen dat ik het was…. Immie Kiewiet uit het westeinde, woonde aan de Hoofdweg vlakbij “Kikkerpolder”, de zijweg die later werd opgetuigd met de naam Zuiderweg. Immie, een jaar jonger, zat een klas lager. Het ene jaar zat ze bij mij in de klas, het andere jaar niet. Zo gaat dat met combinatieklassen. Zij zat in de klas bij o.a. Geert Koning, Lenus Pluim, Dineke Koers, Hendrik Jager…. Hier verzorgt ze de planten bij de gedenksteen van haar ouders. “Kin dizze nog wel? k Leuf dat k hom mor mitneem en vortdou, hailemoal verdreugd…”


De grafsteen op het graf van mijn oom Ties en tante Antje. Zij liggen ook op dit kerkhof begraven. Oom Ties was een jongere broer van mijn pa, ze scheelden bijna vier jaar. (Daartussen zat een zus, Fenje). Ties Blaauw vestigde later op het ouderlijke stee aan de Hoofdweg in het oosteinde (nu dichtbij Blauwe Stad) zijn groente- en fruitzaak. Hij ging aanvankelijk venten met paard en wagen, een belevenis op zich. Als hij bij ons in de woningbouw koffie kwam drinken, kreeg het paard een zak omgehangen met haver, als ik het goed heb. Oom Ties bleef zijn leven lang Midwolmer, en trouw aan de Ned. Herv. Kerk waarin hij het tot ouderling bracht. Dat moeten wel eens pittige gesprekken zijn geweest tussen hem en zijn oudere broer….. Tante Antje was een en al hartelijkheid, althans zo herinner ik haar. We hebben er ook vaak gegeten, o.a. tomatensoep, de eerste keer dat ik dat kreeg. Nee, lekker vond ik dat toen niet, maar je at wel je bord leeg.

Gevonden! Het graf van opa en opoe Blaauw, beetje scholen op het achterste kerkhof, maar ik wist nog ongeveer waar het lag. Beiden heb ik niet gekend, helaas. Opa overleed al op jonge leeftijd, toen was mijn (latere) pa nog maar 9. Opoe overleed in 1943, kort na de geboorte van haar kleinzoon Hemmo. De grafsteen ziet er toonbaar uit, iemand voelt zich daarvoor verantwoordelijk. (Neef Eltjo Vieregge?) In de schelpenruimte ervoor groeit wat onkruid, we halen toch maar iets weg.


Jantje Baas is mijn naamgever, mijn oudste broer Henk is naar opa Hindrik genoemd, broer Hemmo naar opa Hemmo de Groot (Drijbörg).

Situatie van het graf in de directe omgeving, voordat we het onkruid verwijderden.

Nog eens de kerk in the picture, door groen omlijst. Foto genomen vanaf de achterste begraafplaats. Toch heel bijzonder, al missen we op de begraafplaats de oude beuken die in onze kindertijd zoveel indruk maakten. Bomen die de fantasie stimuleerden, kon je prachtige verhalen over verzinnen….

Sommigen vonden dat ze ook na hun dood nog dienden uit te steken boven het gewone volk…. Het graf met zuil van Pieter Reint Hermans (Dijkstra), nu nog qua naam steeds geëerd in de monumentale boerderij aan de Hoofdweg, tegenover de vroegere klokkengieterij van Van Bergen (later Koek).

Een oorlogsgraf van P. McNulty, een in 1943 neergeschoten boordschutter
, 21 jaar jong.

We hebben de begraafplaats verlaten en komen uit bij de Hoofdweg. Aan de overkant is het transportbedrijf van Joh. Smit. De auto’s worden weekendfris gemaakt. Het bedrijf ontstond hier in onze kindertijd, het bedrijf van Joke Smit. Een stuk of wat vrachtwagens, maar je was er vroeger niet weinig trots op als je ‘in den vreemde’ een auto van Joke Smit tegenkwam. Toch maar mooi uit Midwolda! (Bovendien ook nog familie van onze buurvrouw aan de Niesoordlaan, Annie Dijkhuis-Smit!)

WORDT VERVOLGD
©foto’s: jan blaauw, 21 juli 2018 (Canon Ixus 275)