Midden in weke, op woensdag, was Tjabbo zien leste dag. Hai haar zien haile leven bie Hamster en Rozeboom op stainfabriek waarkt. 
Ze gaven hom n mooie kedootje, mor vanwege de mist kon hai nait goud zain wat t was. Hai wos nait ovve laggen of schraaien mos. Veur dat e t in de goaten haar, zat e op fietse noar hoes tou.
Zien vraauw ston in deure op hom te wachten. Weer wizze nait ovve laggen of schraaien mos.
“Doar bist mien jong”? zee Hillie laif. “Kom mor gaauw in hoes, k heb wat lekkers kloar moakt”.
Tjabbo lait zok op n stoule bie toavel zakken. Mor vanwege de mist, dij not optrekken wol, kon hai nait goud zain wat veur lekkers dat t was.
“Gaist noa t eten nog noar de meziek”? vraig Hillie laif.
“Nee”,zee e oafwezig, “k heb der gain zin aan vanoavend”.
Hillie pebaaierde nog om hom wat op te montern, mor Tjabbo was te ver vot.
Dunderdagsmörgens, veur zeuven uur, haar e `Bevraidensfeest`. Hillie dee ook mit. Zien `jongens`, dij op Nova Zembla overwinterd haren, wazzen net zo bliede as Tjabbo. Noa vief menuten was t gebeurd. Gainaine wos of ze laggen of schraaien mozzen.
Bie t eten zee Hillie: “Magst wel even de cocosmatten oetkloppen en dìn om t hoes tou vegen en dìn goa ik aan t strieken. Ast kloar bist, gaaist mor noar Klungel, want ik heb bienoa gain stoete meer”.
Tjabbo docht bie homzulf: “k Heb weer waark vonden….”
Toun t vegen doan was, zee Hillie laif: “Wie hebben hail wat kloar kregen veur negen uur”.
Tjabbo grijnsde wat en zee: “k Goa ducht mie even lopens noar Klungel tou”.
Hai kwam mit n stoete in ain haand en n kouke in d`aandere haand tou winkel oet.
Wol om bochte van Daipswale noar Hoavenstroate, toun Swier Hartman, mit te veul gaang oet bochte vloog. Hai ree Tjabbo tussen de bainen. Dij schrok zok n rioolpiepe, gooide aarms omhoog en de stoete en de kouke vlogen mit n boge op dak van café De Hoaven en dou ging e verbaldereerd op dele zitten.
Swier der van deur. Van der Wal, dij net veurdeure van de knippe doan haar , haar t aalmoal zain. Hai greep Tjabbo onder d`oksels en schoof hom in de kroeg. Noa n poar borreltjes gingt weer op hoes aan.
Toun hai om vlak veur 12 uur om bochte van Gasthoesloane kwam, kon hai Hillie aal wel in de verte zain. Zai ston midden op weg op hom te wachten .
Dou hai wat dichterbie was, gaf zai hom n gobbe.
“Woar hest doe zeten en woar is mien stoete?”
Tjabbo vuilde n steek in de `drijsprong` en zee mit n witvertrokken kop: “Dij ligt bie Van der Wal op dak”.
Bie t eten het hai heur t zoakje verteld.
Toun ze dij oavend op berre gingen, noadat Tjabbo de haile middag in toene waarkt haar, zee e: “k Heb nog nooit zoveul mitmoakt in ain dag en k heb wel n kilo verloren”.
Hillie haar t leste woord en zee zachtjes: “Goa mor nait op zuik…”
N.Boekou
n.b. Nait te veul gang, liek deur bochte, aans kin t joen leste dag wel wezen.
Méér verhalen van N.Boekou (pseudoniem voor J.Appeldorn, Queensland, Australië) vindt u op www.kreuzekeuze.nl