Jeebeetjes.nl

Eindelijk, eindelijk in de krant ook eens wat kritische geluiden ten aanzien van het Oost-Groninger paradepaard “Blauwestad”. Lang leek het, alsof er alleen maar “Hosanna” mocht worden geroepen. Elk anti-geluid, hoe voorzichtig ook, werd als uiting van zwartkijkers beschouwd, die totaal geen kijk zouden hebben op de voortvarende ontwikkeling. “Quantité négligeable….” Bovendien weet je nooit hoé krantenconcerns commercieel betrokken zijn bij dit soort halleluja-projecten en randactiviteiten als “Boven Wotter”.

Nu dan toch in het Dagblad van het Noorden van zaterdag 24 mei jongstleden (in ieder geval in het katern Regio West) een paar meningen die ingaan tegen de waan van de dag. In een artikel(tje) van Marijke Brouwer dat in hoofdzaak gaat over Jan Timmers steenhuisfantasieën, zegt streekhistoricus Reint Wobbes onomwonden: “Wij hebben een eenvoudig maar sjiek landschap. Zo’n meer met een stel protserige huizen: daar heb ik niks mee en daar krijg ik ook niks mee. Bovendien is het gezien de voedselproblematiek zonde om gezonde boerengrond onder water te zetten.”
Hè, hè…. eindelijk! En zelfs verslaggever Pieter Broesder, anders toch vaak de kampioen Blauwestadpromotor onder het journalistenvolkje, laat nu gedwongen verhuisde bewoner Hans Lauxen zeggen: “Ik mis de Niesoordlaan nog steeds, de privacy, hoe we daar woonden. Hoe mooi we hier ook zitten. Wonen is meer dan een bult stenen. Of zoals een van de buren zegt: Ik ben het huis kwijtgeraakt waar mijn opa en oma nog gewoond hebben, de plek waar ik als kind speelde is niet meer.” Opgelucht ben ik, eindelijk ook eens serieuze aandacht voor déze kant van die anderzijds zo fraai opgepoetste medaille. En goed te weten, ook voor mensen in andere delen van de provincie, zoals Noordhorn, dat mensen uit hun huis jagen sociaal-historisch gezien een zeer ingrijpende daad betekent.  Omstreden met reden!

RondwegrotondewegrotopwegonderwegNoordhornweg
Han en An zitten samen in de zogenaamde `brainroom` op de tweede verdieping van hun riant landhuis, om de creatafel. Ze bereiden zich voor op de volgende informatieavond over de RONDWEG. De laptop staat aan met halfblote schermbeveiliging, papieren en pennen zwerven over de werkplek, links staat een nog bijna volle fles sherry, rechts een glas whisky, inspirerend, maar niet wijzend op overmatig drankgebruik.

An: “Han?”
Han: “Jaahhh?” (Hij doedelt op een volgekrabbeld A4tje)
An: “Zouden er wel voldoende mensen komen bij Balk?” (ze nipt aan haar glas sherry)
Han: “O ja, hoor! Mensen willen er graag eens uit en Henk Bleker maakt er wel weer een `event` van.
An: “Ja, maar ik bedoel, komen er wel voldoende mensen die kunnen zíngen? Ze moeten natuurlijk wel meezingen, niet alleen maar hun mond bewegen…”
Han: “Maak je daarover maar niet bezorgd, we vragen wel of ze tijdens de inloop die oude LP van Mitch Miller and the Gang willen draaien, dan zijn de wijsjes al bekend. En jij bent er toch ook, met je vriendinnen? Goeie training voor het Hit Festival in Den Horn.
An: “Nou, ’t zal mij benieuwen…”(Ze zucht en droomt even weg)
Han: (schreeuwt) “”Carambaeurokaraoke!”
An: (schrikt): “Wat is er? Heb je geen Rennies meer?”
Han: “Ik heb het! We laten voor- en tegenstanders verschillende teksten zingen, dat geeft sfeer! En het verbroedert en verzustert, zeker weten!  Wat denk je van de volgende teksten?”(Han rommelt in de papieren, gaat dan naar de laptop, laat de verleidelijk lachende babe verdwijnen en zet de volgende teksten op het scherm)

1. Melodie: “Don’t fence me in”
  Geef ons Noordhorn toch de weg waar het al zo lang op wacht:
  Een ronde weg..
  Een ronde weg voor ’t verkeer met voldoende paardenkracht:
  Rotonde weg….
  Niet gezeurd en getreuzeld en niet meer gezwegen
  Geef ons alleen maar wat rondere wegen
  Verdiept en verstild en bestendig tegen regen,
  Een ro-óndweg”

2. Melodie: “Deep in the heart of Texas”

Waar blijf je nou
Henk Bleker gauw
Weg uit ‘t hart van ‘t Rietdal
Benzinedamp
Motorgestamp
Weg uit ‘t hart van ’t Rietdal
De lucht nog blauw
Wordt grijs en grauw
Diep in ’t hart van ’t Rietdal
Natuur en rust
Wreed wakker gekust
Daar in ’t hart van ‘t Rietdal

3. Melodie: “Glori, glori, glori, gloria.”

   Hoge, hoge, hoge brug over t kanaal
   Is ‘t allerhoogste i-i-ideaal
   Want de gelden voor dat fraaie aquaduct
   Zijn al uit de pot gerukt….

4. Melodie: “She’ll be coming…”

Grote trekkers en nog meer landbouwverkeer
MER-rapporten, nee, ze deren ons niet meer
Rietdallandschap, hoop doet leven,
Een rondweg is geen streven
Voor verantwoord en milieubewust beheer

5. Melodie: “Van Veendam noar Olle Pekel……””

   Van Delfzijl naar t Friese Lemmer
   Wordt de vaarweg opgewaardeerd,
Grotere schepen willen toegang
’t Wegverkeer gekoeioneerd.

Nieuwe brug die moet er komen,
Liever nog een aquaduct!
En de rondweg door t Rietdal
De champagne snel ontkurkt!

6. Melodie: “Zeg maar ja tegen het leven”

Zeg maar nee tegen de rondweg
Nee tegen de rondweg
Die Henk Bleker stopt die weg maar in zijn reet
Zeg maar nee tegen die rondweg
Nee tegen die rondweg
Anders hebben ze ons heel lelijk beet!

Zeg maar ja tegen de rondweg
Ja tegen de rondweg
Om ons dorp en toch niet er dwars doorheen
Zeg maar ja tegen de rondweg
Ja tegen de rondweg
Anders  klagen we straks steen en been!

An: “Han?”
Han: “Jaaahhh?”
An: “Kan dat eigenlijk wel, ehh, dat ehh, van die “reet van Henk Bleker”?
Han: “Nou, ’t is op het randje. Maar ja, de hele toestand is een randgeval, dus… Laat maar doorgaan, zou ‘k zo zeggen.” (Hij neemt een slok en gaat behaaglijk achterover zitten, sluit even zijn ogen).
An: “Nou, ik hoop dat de akkestiek bij Balk goed is”. (Ze zucht en haalt haar MP3 te voorschijn)

RondwegrotondewegrotopwegonderwegNoordhornweg

Han en An liggen samen in het immens grote Ikea-de-Luxe-bed dat pontificaal pronkt in de ruime slaapkamer op de eerste etage van hun landelijk gelegen onder architectuur gebouwd herenhuis. Han heeft juist “Intermediair” terzijde gelegd en bladert nu verveeld in het verkleinde “Westerkwartier”. An probeert met behulp van een MP3 en een hoofdtelefoon de tekst van het levenslied “Pret met een vleeskroket” uit het hoofd te leren. Ze gaat samen met enkele vriendinnen naar het Hollandse Hit Festival in Den Horn, half september, en vindt dat ze zich terdege dient voor te bereiden.

An: (mompelend) “En ik heb zo’n pret m….”
Han: (ietwat narrig) “An, toe nou….! Je kunt toch wel op ’n behoorlijke manier  playbacken? En kies eens een andere Hollandse hit, de kroketten komen mijn strot uit, zeg!”
An: (doet even de oren halfvrij): “Zei je wat, lieverd?”
Han: “Ja, of je die kroketten niet eens kunt afzetten of inruilen voor bloemkolen, radijs of lekker bakkie koffie…. Gadver!” (ziet een artikel over Verenigd Noordhorn)
An: “Goed, ik heb een beter idee, ik zet hem uit, genoeg gestudeerd voor vandaag.” (Ze doet de hoofdtelefoon af, legt de MP3 op het fraaie, gepolitoerde nachtkastje, schurkt zich gezellig tegen Hanlief aan).
Han: “Jeetje! Wat een gedoe! Erdoorheen of eromheen…”
An: (Heft even haar hoofd, probeert mee te lezen, gaat dan weer naar de artistieke sterrenhemel staren) “Han?”
Han: “Jaaahh…” (Fronst zijn wenkbrauwen)
An: “Wat zou jij willen? Erdoorheen of  eromh…”
Han: (Kijkt verbaasd naar het dromende gezicht van zijn partner) “An, toe nou, het is geen erotische actie uit het “Veelvoud-aan-standen-boek” van Oswald Kolle of zo, het gaat over de rondweg, dat provinciale paradepaardje ter ere van de doorstroming van meerwielers en de ophoging van grondprijzen in Oostergast en aanverwante plannen…”
An: “Weetik, weetik, maar…” (ze doet haar horloge af en frunnikt aan de haarband), “wat heeft dat met een `Verenigd Noordhorn` te maken?”
Han: “Nou, er zijn verontruste Noordhorners die hun dorp bij elkaar willen houden door een club op te richten. Ze denken dat een etiket met `Verenigd` erop indruk zal maken op beleidsbepalers, zoals Statenleden en andere draaikonten en warhoofden in het politieke bedrijf. “Noordhorn United” en in de toekomst wellicht naar de beurs met een nieuw stadion achter de Touwslagersbaan. Ze willen eromheen draaien, om het dorp heen, niet er dwars doorheen, ook niet met een tunnel.”
An: (Streelt zachtjes Hans grijzende haren): “En jij, wat wil jij?”
Han: “Nou, dat vredig en ongeschonden wonen in dit dorp, dat lijkt mij wel wat, eromheen maar, met een verdiept aangelegde N355 en een aquaduct. En als dat niet kan, dan maar de hoogte in, een N355 hoog boven het Rietdallandschap, valt de hoge brug over het kanaal niet meer op, één geheel, versnelde mobiliteit op een uniek hoger plan!”
An: (trekt de verfomfaaide krant uit Hans handen): “Han?”
Han: “Jaaahhh?”
An: “Zullen wij samen ook eens een ehh… vereniging vormen? Alleen wij tweetjes? Moet je me een ding beloven…”
Han: “En dat is…?”
An: “Géén gratis of betaalde lidmaatschappen voor welke ander dan ook….”

JaN

RondwegrotondewegrotopwegonderwegNoordhornweg
 
Han en An zitten beiden achter in de tuin bij de nieuwe tuintafel, grijs metallic.  An leest in de wekelijkse uitgave van de heringerichte grootgrutter, Han bladert in het geïllustreerde boekwerkje met reacties van de bewonersgroep Noordhorn op de varianten van alternatief 4A.

An:  “Han?”
Han: (wat afwezig) “Ja??”
An: “Weet jij waar de naam Tompouce vandaan komt?”
Han: “Tom Poes? n Stripfiguur, lieverd, van Marten Toonder, een Nederlandse Ier.  Ken je toch, die verhalen over Ollie B.Bommel, een heer van Stand? Beer met bolhoed, als je begrijpt wat ik bedoel.”
An: “Ja zeg, zo achterlijk ben ik nou ook weer niet. Maar die bedoel ik niet, dié Tom Poes. IK bedoel die dubbelzoete pseudogebakjes, die gele puddingdingen die altijd veranderen van kleur als Koninginnedag nadert, of als de voetbalgekte weer eens uitbreekt. Dié Tompouce…”
Han: (geeuwt) “O, die…..” (geeuwt nog eens) “Nee, weeknie”.
An: “Han, je kríjgt 4 Tompoucen cadeau….”
Han (Schiet overeind): “Waar? Wanneer? Van wie???”
An: “Bij de vernieuwde AH, in Zuidhorn. Als je meteen, in het voorbijgaan, voor minstens 20 euro aan boodschappen meeneemt. Een fles wijn, iets erbij, och….me dunkt…”
Han:  (pakt zijn geïllustreerd boekwerkje weer op): “Ga jij maar, jouw Peugeot staat voor mijn Saab.”
An: “Han?”
Han: “Ja-ah… Je moet me laten lezen, schat. Dit is zware kost, reacties op de varianten van alternatieven, zoiets begrijp je niet zo maar. Dat is niet voor iedereen weggelegd, daarom is het ook niet overal bezorgd. Begrijp je wat ik bedoel?”
An: “Nou…., eigenlijk niet. D’r staan toch plaatjes in, platte plaatjes, simpele plaatjes? Je kunt…”
Han (geïrriteerd): “An, toe nou. Dit is geen seksboekje! Dit is het resultaat van bewonersinspraak! De bewoners hadden wat met elkaar en uiteindelijk is dit boekje geboren.”
An (Valt terug in haar long chair): “O, een miskraam zeker. Kom, ik ga op jacht naar die gezondheidondermijnende, gele baksels die smaken naar tandartsnota`s. Maar ja, ze zijn gratis. Han??”
Han (antwoordt niet, leest de eindconclusie, fronst zijn borstelige wenkbrauwen)
An: “Han, is die hele rondwegtoestand zo langzamerhand ook niet zo iets als een Tompouce? Je probeert er vat op te krijgen, je wilt een stukje van het probleem afhalen, maar de vulling vliegt alle kanten op, een smeerboel. Ook banaantjes, Han, voor de halve prijs?”
Han: “Jaaahhh, kan ik ook eens een héle banaan eten. En neem ook maar van die speciale Tompoucetaartvorkjesmetscherpegeribbeldezijkanten mee, of een paar ijzerzaagjes, anders heb ik straks mijn Armanishirt weer onder de kledder  …. En kijk uit bij de kruising, die is nou nog gelijkvloers!”
 (An af naar de oprit; Han verdiept zich weer in de variaties op de alternatieve reacties, ongelijkvloers genoteerd.)

EXTRA BROCHURES
 Extra brochures met reacties van de bewonersgroep kunnen worden opgevraagd via publieksvoorlichting van de provincie Groningen 050-3164160. De brochure is ook te downloaden via www.wegomleggingzuidhorn.nl. Op de website staan de verslagen van de bewonersgroep en fotomontages van de verschillende varianten.
 

RondwegrotondewegrotopwegonderwegNoordhornweg

Han en An zitten beiden aan de leestafel in de living. An leest “Het Westerkwartier”, Han een andere kwaliteitskrant.

An: “Han?”
Han: Slaat pagina van de krant om. Kijkt verveeld op. “Jaaaahhhh???”
An: “Wie is Henk Koot?”
Han: “Henk wie?”
An: “Henk Koot! Die man die zoveel over wegen schrijft, maar er niet over rijdt. Denk ik.”
Han: “O, dié….   Koot zonder Bie, lieverd. Je moet dat niet allemaal lezen, dat is niet om te lachen.”  Duikt weer in zijn kolommen. Even is het stil.
An: “Han?”
Han: Schraapt met enige nadruk zijn keel. “Jaaahhh???”
An: “Is Utrecht vergelijkbaar met Noordhorn?”
Han: “Nou nee, kom op zeg. Utrecht Domstad, Noordhorn Domdorp, hou op.”
An: “En wie is dr.Vlimmen?”
Han: “Jez…… An! Je springt wel van de hak op de tak! Die Vlimmen is een boekenfiguur, een Brabantse veearts. Het boek is ook verfilmd, geloof ik, Monique van der Ven speelt dan dr.Vlimmen. Ze steekt haar hele arm zo in de kont van een koe, net echt. Maar die schrijver van Vlimmen, die Roothaert die deugde niet zo, hij heeft de oorlog overleefd. “
An: “Maar wat heeft die Vlimmen dan met de rondweg te maken?”
Han: “Ja, kijk, als er van die rondwegheisa een langlopende soapserie wordt gemaakt, is het goed dat er een dierenarts in de buurt is. Je hebt altijd met koeien te maken, of ze nou oud zijn of niet. “Dat is een waarheid als een koe” zeggen we immers. Of met honden die ergens geen brood van lusten. Of paarden die verkeerde haver krijgen, katten die in het donker worden geknepen. Nou, die Henk Koot wil waarschijnlijk alleen maar zeggen dat het goed is dat er een dr.Vlimmen in de buurt is. Dán. In dát geval. Mag ik nou even verder lezen, ja? ‘k Ben net met dat artikel over Woon je Droom bezig, maak me nou niet steeds wakker…”
 De stilte duurt enige tellen langer. Voorzichtig trekt An even aan de mouw van Han.
An: “Han?”
Han: “Ja-aahhhh….”
An: “Dat verhaal hè, dat Droom je Woning, is dat ook iets voor ons? “
Han: “Jaaahhh…..”
An: “Kun je dan ook geruisloos grasmaaien?”
Han: “Ja, natuurlijk kan dat daar aan die Oostrand. Waarom vraag je dat?”
An: “Nou, als jij hiervan vaker droomt, snurk je ook niet meer zo. Denk ik.”
Han: “Hèèè???!!! Ik? Grasmaaien? Lees jij nou nog maar verder in de veertiendaagse verhandelingen van dr. Kloo….eh, mr.Vit, of kom, hoe heet…”
An: “Henk Koot of dr.Vlimmen?”
Han: “Maakt niet uit! Kies maar, verd… Als je mij….” Verstoord slaat Han weer een pagina om. Zucht. Gaat naar de WC. Drukt een punt en trekt door. Keert terug. Gaat allerminst geruisloos zitten. An is nog verdiept in haar krant.
An: “Han? Als er volgens Henk Koot toch haast geen verkeer meer is op de N355, de vrachtwagens allemaal in de file staan op de A7, de personenauto’s alleen maar meer worden gebruikt om te kunnen wassen of te sleutelen, waarom dan al dat gedoe over die rotondes van Hurdegaryp tot Kostverloren, en dat gezeur over die rondweg?”
Han: “An, eh, dat dróómt die Henk Koot, neem ik aan. Dromen is nou eenmaal in, en niet alleen aan de Oostergast. Dróóm je eigen rondweg, of zoiets. Kom, we gaan nog even rond.”

JaN