Jeebeetjes.nl

GEERT 40

Geert ridt over de brug noar t dörp dat zuk hoofddörp nuumt, eh, vuult, eh, verbeeldt… Geert het zo zien twievels. Hoofddörp? n Aldernoast fesoenlek krantje as t VVV Moandblad het der niet ies n bestoan, wat is mie dat dan wel veur n hoofddörp?
Op e Gast ist even uutkieken, woagens kriskras aan e kaant en ze rieden hier asmits as gekken. Of zegt de plietsie hiervan ok: “t Valt wel met?” Krekt as ze doen as t over t verkeer op de Foanerweg gijt. 
    
t Valt wel, mor niet met. Dooien valen der nog ies. Je zullen doar mor op e stroat liggen, aarms kepot, bienen broken, hazzens finoal noar de bliksem, proat hum der niet van…. 
Bij de grootgrutter kan e nog net n stee vienden veur zien fiets. Doch mor even op slöt, aans moet e votdoadelk lopens noar huus, zol zunde wezen van zien nije fietstazzen. As e ien e winkel komt met zien kar woar de kassabon al ien ligt, heurt e n bekende stem boven alles uut: Harm Wommels, Harm Proatjeboksem, kan niet missen. Mor wel is die vrouw die niet veur Harm onderdut? Geert slalomt met zien kar noar de kovvie, woar mensen of en toe veraltereerd achterom kieken noar de twij kifkende mensen aan toavel. Kleur van heur gezichten wiest hoast noar wat staarkers as t huusvocht wat doar schonken wordt….
“Ah, Geert Moatjes, kom derbij! Krekt op tied, wij hemmen n gespreksleider van neuden, Riekje kraabt mij aans nog ies d’ogen uut!”
Nou ziet Geert dat Riekje Revel bij Harm aan toavel zit, hoogrooie kleur, hoar zo wild asdat t binnen ok störmt en niedeg trommelnd met heur knokkels op t holt.
“Joa, kom derbij, Geert, hol mie tegen, aans gebeurt der n ongeluk!”
Geert let zuk deel valen op e lege stoel, dut jaas wat lös en kikt vroagend van de ien noar de aander. Dat helpt, veur n ogenblikje.
“Woar gijt t om?”
Harm en Riekje begunnen beident weer hefteg te proaten, wicht achter de broodbalie loat kèl n sneden stoet uut heur hannen valen.
“Ho, ho, ho! Riekje eerst, zo heurt dat.”
Harm holdt zuk verbilderd stil, Riekje gijt wat meer recht zitten en kiekt triomfantelk noar heur tegenstander.
“Gerechtegheid! Wij haren t over de gemientepoletiek en de ienvloed, de goeie ienvloed van Zuudhörn op e kabnetsformoatsie. Soamen, soosjoal en slagveerdeg, zo as ons börgmeester dat n tiedje leden zegd het, ien t Dagblad. Je moet t soamen doen, ok aan aandern denken mor wel knopen deurhakken. En bij mien CDA, en doar heurt meneer Fennema ok ja bij, doar is dat ien vertrouwde hannen, o zo!”
“Man, man, man, wat n boudel, wat n flauwe kul! Soámen? Ien Zuudhörn? Joa, met de –s- van spiegoloog zeker. En soosjoal? Het jim wel ies proat met n poar van die ofdankte amtenoaren? Slagveerdeg? Kiek mor ien e kraant: Noa zeuventien joar hemmen ze endelk ofproat met Boeremoa over die bezinepomp, zeu-ven-tien joar!!! De –s- van slagveerdeg? De –s- van staark? Proat me der niet van! De –s- van slappe knijen, de –s- van stront aan de knikker en op de poaden van t Smitpark, de –s- van stiekem, van staarvenswoar, van sestegduzend uro’s, van…”
Harm komt der sikkom niet meer uut, hij is al haalf ien t enne, volk is al stoan bleven om heur hen.
“De –s- van asjemenou”, zeit Geert om t ies wat te breken, “de –s- van stoom van de kedel.”
“Moatjes, wel even eernsachteg blieven, hè!”
Riekje kikt höm grammieterg aan.
“As mién CDA deur de bagger hoald wordt, dan het jim aan mij n kwoaie! O, zo!”
“Ach mens, loat dij noakieken! En loaten ze ien Groodegast mor niet denken dat t doar beter is. Soámen? De ien trekt aan de oren van t swien, de aander aan e steert. Soosjoal? Vroag mor ies aan lu van de Vluchtelingenopvang hoe soosjoal Groodegast is. En slagveerdeg? Schiétveerdeg ast om löslopende herten gijt, schriefveerdeg bij brommende jonken, mor slagveerdeg?  De –s- van staark? De –s- van staark verhoal!”
Met n plof zit Harm weer, bietje holpen deur Geert die höm even op e scholder drukt. Riekje wil net weer van leer trekken, mor Aksma, boas van t spul, duukt op, gezicht op onweer. Harm pakt zien pet en stoamelt dat e bliksemsgauw noar huus moet, Riekje het heur kar al te pakken en dendert met opstreken zeil noar de schoonmoakmiddeln. Doar zit Geert met de opbakken peren.
“Kan t wat zachter, wat rustiger? Klagende klandizie koopt niet!”
Aksma kiekt Geert aan, knipoogt even. Geert nikt, stijt ok op. As der nou nog mor körreltjesstoet is. Woar het e nou zien pepierke met de –s- van sukkeloa,  en de –s- van sjem en siepelsoep?
Bé
Het Westerkwartier – 31/1/2007
Bewaarkt: jannewoarie 2008