GEERT 46
Geert het post kregen, veurjoarspost. Post van Post, van Lammie. Mooie, grode koart met bloemen derop, krookjes, tulpen, poaskebloemen en ok die stinkdingen. Kom, hoe hiet dat spul, hyasinten. Niet allent prachtege bloemen… Midden maank aal die bonte kleuren leit n schoonheid van wie de kleren ien vijerkante milimeters bemeten bennen. Geert verschiet van kleur, oadem stokt ien e keel, benoam as zien vrouw höm langs heur neus weg vragt sunt wanneer hij post krigt van n langspeulploat. Achterop stijt met grode letters: LP. Met n verhoaltje doarboven:
“Lieve Geert, t is zo rusteg hier ien Groodegast, zo vredeg, ik word der onrusteg van, krieg de kriebels. Mien Mersedesmoatje is der tussenuut knepen, hij zei dat e sigeretten hoalen gung, hij rookt altied Egyptische. Nou, zal wel even duren veurdat e weerom is….
t Is hier zo rusteg, dat ze hemmen de roadsgriffier al noar Vlieland stuurd omreden e aans kramp ien e hannen krigt van t niks doen.
En börgmeester Kor is al ien Sebaldeburen west om te kieken of der doch niet n vrak stee ien t goas te moaken is, t wordt tied dat der weer es wat damherten ofsakkederen.
De kiender van de scholen maggen van de opziener niet meer zo ver lopen noar de gimmestiek. Aans n mooie veurbereiden veur de struuntocht…
Nou zit ik hiel allent maank aal die boekjes en folders met nije keukens, kan jim niet es langskommen? Jim wist veurheer doch ok donders goed woar Oabram de mosterd vothoalde. Niet te lang wachten, k heb de Senseo al oppoetst, LP.”
’Geert, lei die koart nou mor bij t old pepier, is niet goed veur dien bloeddruk. Hoal mij mor even wat siepels uut de buurtsuper.” 
Geert schuuft de prikkelploat onder de tiedschriften ien e lektuurbak. Bij t old pepier, dat kan altied nog. Hij sloft noar de winkel. Buten bij de krantenstander gooit Lammert Loos net smui zien bien over t zoadel.
“Moi Lammert!”
“Aha, Geert, k wol krekt even wat appelsienen mitnemen noar Olhoof, hou is t mien jong?”
“Och…” zeit Geert.
Hij het nog aal n kleur van die tulpen en dat aner moois. Lammert Stiefkop kan wel denken dat….
“Hest wis en vast wel lezen van dij oetbraaiden van t gemaintehoes in Zuudhörn. 
Man, ze pakken zo’n akkitekt ien d’aarm en dat köst votdoadelk 25000 euro. En dìn mout t spul ook nog vannijs inricht worden, amtenoaren hemmen nait genog aarmslag om aal dij poepluiers en pisdouken van de potjes in te zoameln. Hest de foto zien van dij kroanwoagen dij tegen t viadukt knalde? Man, dij lag der versloagen bie, t openboar vervoer het ìndelk n moal van zok ofbeten.”
“Joa, dat liekt mij…”
Geert doet n stap richten winkeldeur, mor Lammert holdt m bij zien mouw vast. Hij begunt wat zaachter te proaten.
“t Mooiste nijs vin ik doch dat de wetholder, Jan Oomkes main ik, dörpsroddel gaait vertolken, joa dat het te moaken mit de reorganizoatsie van de Meziekschoule. Man, n zingende wetholder dij levenslaidjes brengt over de verkeren van Oosterhof en Holman en over t verdrait van de noabers. Dij wegenbaauwer mag wel van dij grode opbaargdeuzen op zien terraain en zij nait! Zol dij Oomkes n beetje wies holden kìnnen? Vaals zingen, doar mouten ze in Griepskerk niks van hemmen, ze bìnnen ja wend aan Gert Sennema. 
Ze goan in Zuudhörn d’inwoners wel eerder mitproaten loaten over besloeten dij nomen worden mouten. Dat haren ze n joar leden beloofd bie de roadsverkaizens en nou ligt der al n veurstel. Mouten z’ook nog zeggen dat amtenoaren nait haard waarken. Woardat ze over mitproaten? Over t braider moaken van schoulen, dij binnen nou veuls te smaal. En over de koelen in de wegen, en de hobbels, de stoat van de stroat… Aanklaiden van rotondes mit tudeltoantjes zel der ook wel bieheuren. Hest wel zien zeker dat Gruin Links aan de weg timmert, bie t kenoal. Gain gezicht, dat vrumde baauwsel en t is mor goud dat de nije brogge nait deur GL baauwd wordt. Der staait n Linkser op dij foto mit n hoamer te swoaien, krekt asdat e nait wait welke spieker hai in welke kop haauwen mout. Levensgevoarlek! En mieljeubesmeurend ook! O, k leuf dat dien vraauw deraan komt.”
Met n vernietegende blik ien ogen stievelt vrouw Moatjes langs beide manspersonen, gien woord komt der uut heur strakke mond. Bìnnen wél!
“n Kilo siepels, bietje mooien. As ik t aan die kerel van mij overloat, dan komt e dammeet met tulpenbollen thuus en dié tied leit gelukkeg achter ons..”
Bé
Het Westerkwartier – 14/3/2007
Bewaarkt: meert 2008
foto’s 1 en 2: ©janblaauw, 2007
foto 3: www.sennema.nl
