‘Joa, Zuúdhörner bin k ook al west, zet leden…’
Hai wisket even t swait van kop of, t is benaauwd, Hollandse zummer op zien waarmst en dìn wait je t wel. Buusdouk gaait weerom in buutse.
‘In 1967 kwam k as schoulmeester noar Zuudhörn, op schoule bie meester Wibbens, aan Frankriekerloane. November 1967, mien veurgangster leufde t wel, kon zo aan t waark, dat paasde mie wel. Joa, k mos der wel over deurzoagd worden deur börgmeester Stronkhorst en meester Wibbens op twaide vioul, mor dou was t kloar. Eerste weken nog hinneweer mit traain, dou kon k bie juffraauw Meinemoa in köst, van zundagsoavends tot vraidagsoavends.’
Buusdouk kwam weer op batterij. Je bleven aan t wisken…
“Aan aner kaante van De Gast ston dat mooie hoes, ‘Arnichem‘, zo votlopen oet n film of zokswat.
Mog k geern noar kieken, mien verbeelden vrije loop loaten. k Zag der al opnoames moakt worden veur n WildWestfilm, of veur n tillevizieserie over dokters en mooie vraauwlu….
In dezember 1969 binnen we traauwd, konnen we n hoes kriegen aan de Cleveringoaloane, aner kaant op in Zuudhörn. Haar k ‘Arnichem’ nait aaldoagen meer op portret. Schane. Mooi gezicht, mag geern noar kieken.’
Nou begon t swait hom jandorie al over borst te lopen, mos nait gekker worden. Mor even n schone buusdouk…
‘Joa, ‘Arnichem’ is der nog aal, der wonen ook nog wel verstándege lu in Zuudhörn. Jan Peter Cruiming woont der nou, dij mit zien opgeruumd gezichte en mit dij houverdainikpoarsentenmitkompjoeterspulvingertoppen, en t is ook wat meer worden as n poar senten, t is hom gund. Mooi dat ‘Arnichem’ der nog is en der goud biestaait. En nou mor n aander maauwhemd aan ducht mie…’
foto: nalatenschap L.J.Lodewegen, foto “Arnichem” waarschijnlijk begin jaren vijftig
