Midwolda: Boodschappen doen bij Van Groenenbergh, later de Coöperatie….

Midwolda (Old.)  heeft, net als vele andere dorpen, halverwege de vorige eeuw een rijk winkelbestand gehad. Een van die winkels blijf ik me goed herinneren, de kruidenierswinkel van Van Groenenbergh op de hoek van de Hoofdweg en de Hoetslaan (door ons nog jarenlang “Groenbergs Loane” genoemd). Dit was de winkel waar je als kind naar toe werd gestuurd met de “matte” (tas) en het boodschappenboekje. Je gaf het boekje af en de man of vrouw in de winkel maakte de boodschappen klaar die in het boekje stonden opgeschreven. (Als er stroop bij was, dan zat ook het lege stroopblik in de tas…) Zelf heb ik als kind geen boodschappen meer gedaan bij Van Groenenbergh, die was toen al met zijn gezin naar Amerika vertrokken. De winkel werd een “Coöperatie”. Wie daar de scepter zwaaide, weet ik niet meer. Later werd dat de familie Rendering, “oet Pekel”. Rendering ging bij MOVV voetballen, een goede linksbuiten. Opvolger van “Geert Bouldag”? (Geert van Ham).
Met dochter Corry van Groenenbergh die in de USA woont, in Modesto, heb ik (on) regelmatig contact via de mail. Eerst even een foto van de winkel van Van Groenenbergh aan de Hoofdweg, van vóór 1950, naar ik aanneem:

Met dochter Corry van Groenenbergh heb ik het al eerder o.a. gehad over Berend Rozenboom, zoon van de caféhouder aan de overkant van de Hoofdweg. Berend is als militair in Ned.-Indië geweest, is later naar Australië vertrokken. Meer informatie over hem is bij mij (tot nu toe) niet bekend. Ook vertelde Corry over de Chr. kleuterschool in het gebouw “Immanuel”, vooraan bij de woningbouw, bij het pad langs het huis van Udema.
Maar kom, tijd om Corry zelf aan het woord te laten:
Moi Jan,
Zoals ik al eens eerder zei, ga je soms het hele dorp door als je niet kunt slapen. De familie Zuur?  Nooit van gehoord. Groenbroek weet ik ook nog, maar niet precies waar ze woonden. En jij zei Spakman…. Ik meende dat ze Spekman heten, maar ik kan mis zijn wat betreft de spelling. (Het is officieel ‘Spackman’; JB)
We zijn in Oktober 1953 uit Rotterdam vertrokken met de “Veendam”. Eerst naar Le Havre, toen naar Southampton, maar we zijn de haven niet binnen geweest vanwege het slechte weer en de hoge golven. De mensen werden bij onze boot gebracht. We zijn 12 dagen onderweg geweest naar New York. De reis was 10 dagen, maar vanwege het weer werd het 12…. De golven waren ongelofelijk hoog! We mochten niet op het open dek. Bijna iedereen was zeeziek! Mijn Vader en ik hebben het gelukkig niet gekregen. Toen we aankwamen in New York, moesten we de hele nacht nog op de boot blijven. Ze hadden een feestdag voor de veteranen, er was niemand om onze paspoorten te bekijken, zodat we verder konden gaan. Maar uiteindelijk hebben ze toch genoeg personen aan het werk gekregen, zodat we toch aan wal mochten. We zeiden tegen elkaar: “Eindelijk!”
Toen moesten we nog drie dagen in de treinen! Dat werden er ook nog vier, want wij zouden door het noorden van de U.S., maar zijn door het zuiden gekomen…..
We waren eindelijk in Modesto, maar er was niemand bij de trein, doordat we een dag te laat waren. (Mijn Moeder haar broer woonde hier en hij was onze borg. Zo zijn we uiteindelijk hier  in de Verenigde Staten gekomen.) Ik heb toen mijn oom en tante gebeld, maaar ik kreeg geen antwoord. Toen nam de buurvrouw de telefoon op! Ze wist dat wij kwamen en mijn oom en tante waren aan het koeien melken. Ze hadden een partyline met acht verschillende mensen, allemaal een andere ring. De buurvrouw is naar oom en tante gegaan en heeft verteld dat wij op het station waren. Tante kwam ons halen met de auto, maar we moesten de koffers achterlaten. Er was geen ruimte in de auto! De koffers hebben Vader en Oom later gehaald.
Ik was 19 toen we vertrokken, dus op 11 november a.s. ben ik hier 60 jaar! En wat zijn die jaren allemaal omgevlogen, als je terug kijkt!! Maar er zijn ook vele dingen gebeurd die niet zo mooi waren. Vandaag is het acht jaar geleden dat mijn tweede zoon overleden is en zoiets komt ook altijd weer boven. Mijn eerste man heette Richard van Houten. We zijn twintig jaar getrouwd geweest en toen gescheiden. Hij is in 2006 overleden. We hebben drie zoons gehad. Mijn oudste is 57 en heet Albert (naar Vader!). De tweede was Rick, geboren op 2 juli 1957. Hij was 47 toen hij overleed. De derde was John, geboren op 26 september 1958, overleden in 1997.Vader en Moeder hebben heel hard moeten werken, maar het ging om de toekomst van mijn broer Johan. Johan is overleden op 13 juli 2003. Hij was 64 jaar, had kanker aan de blindedarm, net als mijn vader. Die is overleden op 26 september 1971. Moeder is overleden op 7 april 1997. Dat was de trouwdag van mijn tweede man (Donald Strong)  en mijzelf. We waren maar zeven jaar getrouwd en zijn daarna gescheiden. (…) Hij is overleden op 13 februari 2002.
Zo, nu weet je een beetje van mijn leven. Ik heb 28 jaar bij Ernst & Julio Gallo Wijnfabrieken gewerkt en ben in 1997 met pensioon gegaan. Ik geniet van mijn leven. Ik heb 6 kleinkinderen en 6 achterkleinkinderen, wat wil je nog meer!
Wel Jan, mocht je nog  meer vragen hebben, stuur maar een email! O.K.?
Groetjes, Corry.

(wordt vervolgd)
Foto: Collectie Beno Doedens

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *