MIDWOLDA: Jan Blaauw junior met meccano, huiskamer Niesoordlaan 59

De enige foto die in de envelop van moeke zat, die met de krantenknipsels, was de volgende:
2014-10-14 20-53-48_3730 verkl
Een jeugdfoto van mezelf, gemaakt, neem ik aan, door mijn zwager Fré de Vries. Deze kiek behoorde tot een serie waarop ook broer Hemmo en zus Gepke zijn te zien. Waarom alleen deze verdwaalde tussen de krantenknipsels….. Nee, niet direct omdat moeke een zwak voor mij had, dat was in die jaren niet zo. Hemmo was meer haar favoriet en dat wist ze niet altijd te verbloemen. Hij had in die jaren meer van haar karakter: Durven, lef tonen, op de voorgrond treden, kattenkwaad uithalen… En goed kunnen gymnastieken! (Dat kon ik in ieder geval niét….) Later bleef er ook weer niet zo veel van die voorkeur over, nadat er diverse problemen en moeilijkheden de revue waren gepasseerd. (Die vuile was hang ik niet buiten, elk huis heeft zijn kruis en meestal wel meer dan een…)
Op de foto zit ik bij de grote uittrektafel in de huiskamer, aan de oostkant, de achterkamer. De overgordijnen gesloten, het zal in de donkere, koude periode van het jaar zijn geweest. In december, de cadeaumaand?  Tweede helft jaren vijftig? Meccano, voor ons magisch speelgoed, toen er nog geen sprake was van LEGO of Playmobil…. Een blokkendoos en Meccano, wat kon je daar prachtige dingen van maken, meer nog: Avonturen mee beleven! Vooral als je de gelegenheid kreeg er in je eentje mee te spelen. Meestal moesten we dit speelgoed delen, kregen we het gezamenlijk. (Hemmo was 2 jaar ouder…) Soms ging het goed, maar vaak ontstonden er toch ‘wrijvingen in de sociale kindersfeer’ waarbij ik als jongste meestal het onderspit dolf. Hier had ik blijkbaar even het rijk alleen. Of was het louter voor de foto?
Zo’n zwart wit foto heeft karakter. En je ziet hierop niet mijn rood haar, al was dat haar eigenlijk niet rood, meer bruin… Ja, ik ben wel eens voor ‘rooie’ uitgescholden en dat vond ik in die kinderjaren niet plezierig. Later verzachtte een leraar op de ULO de pijn door te vertellen dat rood haar in Angelsaksische landen de populariteit bevorderde! (Maar ja, ik woonde niet in Wales of Ierland…) Of het mijn zelfvertrouwen ernstig heeft ondermijnd? Het heeft wel mijn jeugdleven lang een rol gespeeld en geen positieve…. Dat heeft echter ook met je karakter te maken, met je sociale status en met wellicht nog veel meer factoren. Later verdween dit negatieve aspect, kreeg de naam ‘rooie’ een heel andere invulling. (En nu heb ik niet zo veel hoofdhaar meer dat bovendien neigt naar zilvergrijs…)
Spelen bij de grote tafel, of er onder…. Later zat je te leren bij de grote tafel, want boven op je kamer was geen verwarming (en geen radio…) Hoe oud ik hier ben? Elf, twaalf jaar? Gek is dat, ik kan vaak moeilijk mijn eigen leeftijd schatten…. De trui heeft mijn moeder gebreid, op de breimachine, dat weet ik nog wel. Moeke breide altijd veel, maar kreeg op den duur last van reuma. Pijnlijk dikke handen, polsen… Pa kwam toen met een breimachine aanzetten. (Na ‘zeuren’ van moeke?) Vaak werd verzekeringsagent Harm Pomp gepolst, die was wat wereldwijzer, kwam ‘overal’…. Om uit de kosten te komen, breide moeke op de machine ook een tijd lang voor anderen, zoals de familie Feiken(s) aan het begin van d’Oosterd, naast de boerderij van Toren. (Later Bos als ik me niet vergis…) Om de een of andere reden kwam hier ook weer vrij abrupt een eind aan, en die reden is mij niet bekend. Probleemsituaties werden toen nog niet met de jongere kinderen besproken. (JB)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *