MIDWOLDA: Huldiging echtpaar Magendans, januari 1963: 40 jaar huisartsenpraktijk

Moeke Blaauw (Wiene Blaauw-de Groot, 1906-2002) liet nog een grotere map na met allerlei knipsels. Daarin vond ik ook een knipsel uit de WINSCHOTER COURANT van maandag 14 januari 1963. Een uitvoerig artikel met een foto over de huldiging van het echtpaar Magendans. Dokter Magendans was een begrip in Midwolda; zijn vrouw eigenlijk ook, als tandarts. Dokter Magendans begon in 1923, mijn ouders trouwden in augustus 1928 en kregen hem toen als huisarts. Misschien was F. C. Magendans ook al wel huisarts bij mijn pa, die als oudste zoon (1904-1977) opgroeide in het gezin van de vroeg overleden Hindrik Blaauw en Jantje Blaauw-Baas, aan de Hoofdweg (Oosteind).
Dokter Magendans was een unieke man, ook als arts. Hij heeft  praktijk gereden met zijn motor, misschien eerder wel gewoon op de fiets. Moeke vertelde dat hij wel eens langs kwam als ze aan het eten waren. En dan prikte hij gewoon een vorkje mee…. Toen ik 10, 11 jaar was, vond hij dat ik onvoldoende groei vertoonde en in aanmerking kwam voor een verblijf in een vakantiekolonie, zoals die bij Hoogeveen. (Waar mijn oudste broer Henk eerder ook daadwerkelijk zes weken ‘aansterkte’ ). Ik moest alsnog worden ‘gekeurd’ en bleek niet mager genoeg…
Een rustige, beminnelijke man. Ik heb hem nooit zijn stem horen verheffen. Hij deed ook aan politiek, was lid van de CHU, had een verkiezingsaffiche voor het raam met de naam Tilanus. Hij zat ook in de gemeenteraad van Midwolda voor de CHU. (Net als pa’s jongere broer Ties die het gezinsgeloof trouw bleef in tegenstelling tot pa die voor ‘rood’ koos, en vaak al rood werd als er bepaalde dingen ter tafel kwamen die met ‘christelijke politiek’ te maken hadden…)
Mevrouw Magendans was niet alleen padvinderleidster (als zodanig heb ik haar niet van nabij meegemaakt…), maar ook, van professie, tandarts. Wat dat aangaat heb ik haar wel leren kennen! Een beroepsbezigheid waarbij ze af en toe wel iets van haar natuurlijke beminnelijkheid inleverde…. Beleven doe ik het nog wel eens: Angstig naar het grote huis aan de Hoofdweg tegenover de winkel van ‘Vrouw Edens’. In de kleine, tamelijk donkere wachtkamer plaatsnemen. Niet hardop durven praten, ook al zat er verder niemand dan je 2 jaar oudere broer die evenmin zijn gebruikelijke lef vertoonde… Nee, ik denk er niet graag aan terug. Hield er ook een lege plek in mijn gebit aan over, doordat ze een vaste kies aanzag voor een melkkies. En vulling van die lege plek was later blijkbaar niet aan de orde volgens de regels van het Ziekenfonds… Ach, andere tijden, andere zeden… De tandartsenij heeft zich in ieder geval bijzonder positief ontwikkeld.
Of pa en moeke ook bijdroegen aan het cadeau voor het echtpaar Magendans??! Ja, maar het zal niet veel zijn geweest. “Dokter en mevrouw kinnen best zulf n televisie kopen…!”
2014-12-23 20-40-56_4029 verkl
2014-12-23 20-42-48_4031 verkl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *