MIDWOLDA – Buurjongen Jurrie Dijkhuis als Oldambtster cowboy, sept. 1966

12-1-2017 19-48-56_0685jb

Een fraaie foto van onze toenmalige buurjongen Jurrie Dijkhuis, wonend op nummer 61 aan de Niesoordlaan. (Ik heb eerder over hem geschreven, in 2012….) Jurrie speelt hier bij ons achter het huis de rol van cowboy met verve, al kun je aan zijn gezicht zien dat het niet echt menens is. Jurrie was de jongste zoon van Lammert Dijkhuis en Annie Smit. Ook bij zijn geboorte werden we getrakteerd op een plakje arretjescake, ik vond het verrukkelijk! (Toen kreeg je sporadisch gebak en vond je alles super lekker!) Het was traditie bij de familie Dijkhuis-Smit, bij een geboorte hoorde arretjescake! Dat gebeurde ook toen de oudere kinderen Afina en Albert werden geboren. Lammert Dijkhuis werkte jaren lang bij Ford Garage Blaauw aan de Hoofdweg. Zijn vrouw Annie Smit kwam van het Meerland, ja, familie van de transporteursfamilie Smit. (Of is het toch ‘Smid’??! Ik kan dat maar niet goed onthouden…) Hartelijke mensen met wie we allemaal goed konden opschieten. Vooral moeke Blaauw en buurvrouw Annie hadden een sterke band, ondanks de verschillen op levensbeschouwelijk terrein. De familie Dijkhuis was gereformeerd, bij ons was het buitenkerkelijkheid met een rode rand. Die verschillen hebben nooit tot verwijdering geleid. Moeke mocht graag strijdliederen ten gehore brengen bij de wastobbe of langs de waslijn in de tuin. Buurvrouw Annie zong regelmatig psalmen en gezangen, ieder blijkbaar op haar beurt…. Vooral Afina en jongste zoon Jurrie waren bij ons vaak kind aan huis door het warme contact met mijn moeder. De foto is daarvan een momentopname. Achter de huurwoning was het erf grotendeels onverhard. Alleen bij de achterdeur was een betegeld deel met ernaast de regenbak. De kort gehouden ligusterheg geeft de grens aan met de achtertuin waar het dubbele kippenhok met de grote ren was te vinden en daar achter de moestuin, want een tuin moest in de ogen van mijn pa vooral nut hebben. Ja, er liep een pad langs naar achteren, aan de Dijkhuiskant. Waslijnen ernaast en halverwege de tuin een “aaskegat”, voor het afval. Als ie vol was, kwam er een beste laag grond over, afkomstig denk ik van het nieuwe gat dat werd gegraven… Achterin de tuin stonden een paar kersenbomen, Westerleese kersen, mijn pa had zo zijn voorkeuren. Ook stonden daar de rabarberplanten, nu niet meer bemest door menselijke uitwerpselen, maar waarschijnlijk wel voorzien van kippenmest. Een smalle sloot ter begrenzing en daar achter het akkerland van boer Joling. (Nu dus het water van Blauwe Stad…)
Op de foto ook het schot dat lang is gebruikt, op meerdere plekken heeft gestaan. De spijlenbank ertegen aan, mooi plekje op het zuiden, heerlijk om van de zon te genieten. De bank verhuisde trouwens regelmatig…. Op de achtergrond iets wat sterk op een volière lijkt. Die moet dan van buurman aan die kant, verzekeringsagent Fokko Bamberg zijn geweest. (Ik zie hem nog karakteristiek scheef zittend op zijn Kapteyn Mobylette, vaak met zijn hondje erbij…) Aan de Bambergkant kwamen we niet zo vaak, je had minder direct met elkaar te maken. Wel heeft Fokko Bamberg bij ons het “Monopoly”- spel geïntroduceerd. Prachtig vonden broer Hemmo en ik dat en mijn ouders deden in eerste instantie graag mee. Fokko Bamberg had echter een grote fantasie en wilde ook zijn eigen opvatting over het spel bij ons ingang doen vinden, met bankovervallen, diefstallen, bouwfraude en al…. Nee, dat viel bij mijn pa minder goed, die was daar vaak toch te rechtlijnig voor.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *