MIDWOLDA – SCHOOLREISBEZOEK SCHIPHOL, 5e en 6e klas O.L.S., 1956

Sommige foto’s zijn blijvend boeiend, zoals bijgaande. De groepsfoto die traditiegetrouw (door vele schoolklassen!) is gemaakt op luchthaven ‘Schiphol’, in mei of juni 1956. Of was het al juli?! Het bezoek was een onderdeel van het driedaagse programma dat ons logies bood in de jeugdherbergen te Broek in Waterland en Schoorl. Het moet concreter in mijn schoolreisschriften staan… Maar waar heb ik die gelaten?!

Eureka! Het was op de eerste dag van de driedaagse schoolreis in 1956, op 13 juni. Heb ik daar al niet eerder over geschreven?! Wat staat er in mijn eerste schoolreisschrift….
“Toen we uit de bus stapten, hoorden we het geronk van de vliegtuigen. We liepen een eindje en daar kwam een fotostalletje in zicht. We mochten direct geen foto’s kopen. We kwamen toen bij een plat huis. Daar moest meester in. Hij kon de deur eerst niet openkrijgen.  Daarna marcheerden we naar het vliegtuighangar. We kwamen ook voorbij het standbeeld van dr. Plesman. Daar kregen we een gids. Voor een Douglas zijn we gefotografeerd. In het vliegtuighangar stond ook een heel klein vliegtuig. Het was een Auster. Toen zijn we naar het landingsterrein gegaan. Er steeg net een vliegtuig op. Het was een Dakota. Die bergt 15000 liter benzine. Een Super Constellation 30000. Er was ook een vliegtuig uit Engeland. Toen we verder liepen, kwamen we bij een hokje waar verbinding was gemaakt met een toestel. Er was ook een windzak. Daaraan kunnen ze de stand van de wind zien. Er zijn een heleboel banen voor het opstijgen. Even later kwam er een vliegtuig in zicht. Hij wou dalen. Het was een uit Tokio. Er kwam direct een man aan die op een bepaald stuk staan bleef. Hij hief een bord omhoog. Daar moest het vliegtuig stoppen. Er kwam een man aanrijden met een trap. Die zette hij tegen de deur van het vliegtuig. Het duurde nog een poosje voor er mensen uitkwamen. (..) Er gierde ook een straaljager boven ons hoofd. Hij landde ook nog. We waren net bij een groot vliegtuig toen een hevig gebrul ons opschrikte. Toen we opkeken, zagen we het straaljagertje stijgen. Wat was dat een gebrul. Toen we voor een vliegtuig stonden, vertelde de gids ons er ook nog wat van. Bij zo’n propeller laten ze ook alcohol bij langs lopen om bevriezing te voorkomen. Daarna bracht de gids ons naar een geverfde paal. Daar stonden de banen van Schiphol op. De gids ging toen weg. Maar wij nog niet. Wij gingen op een terras zitten. Daar kon je de banen overzien. Als je achter je keek, zag je glas. En als je daar door keek, zag je uit op het vrachtgebouw van de K.L.M. Even later kochten we een foto en toen gingen we terug naar de bus.”

De foto is een geweldige geheugensteun. Als je dit ‘gezelschap’ zo bij elkaar ziet, proef je haast de sfeer weer van 60 jaar geleden. De Deiman-chauffeur bijvoorbeeld, van wie ik de naam niet meer weet. Maar ik weet wel dat hij vaak met een partijtje voetbal meedeed! Een geweldige chauffeur ook al raakte hij op de tweede dag verstrikt in het drukke Amsterdamse verkeer, waardoor het humeur van meester Zonderman danig werd verslechterd… Wat mij bij deze foto altijd meteen opvalt, zijn de zwarte joppers die vijf van de jongens dragen! En dat ik inmiddels mijn broer Hemmo (die twee ouder is) had ingehaald wat lichaamslengte betrof….
Elke naam van wie er ook maar op de foto staat, betekent een verhaal, soms kort, vaak vrij lang. Die komen wellicht nog eens, nu maar ‘slechts’ de namen voor zo ver ik ze nog weet:
Staand, van links naar rechts: Antjo Baas, Beno Doedens, Jan Harm Gernaat, de Deiman-chauffeur, Tonnie Bolhuis, Rudi Koek, meester Zonderman, Bertje Renken, JB, ???? , Hemmo Blaauw, Hemmo Kuiper, mevr. Dethmers, Derk Jan Wiegman, Henkie Feikens, mevr. Zonderman, Neeltje Klooserboer, Frea van Dijk (?), Linie (Lineke?)  Fokkens.
Gehurkt: ???? (Lideke Zijlker?), Ellie Timmer, Coba Kielman, Tineke Kampstra, ???? (Of is dat Frea van Dijk? Nou, Beno weet het vast nog wel!) Hilda Waalkens, Ankie Botjes, Alie van Eerden, Riekje Struif Bontkes, Titie Bos, Pia Botjes.

Zoete herinneringen….  De driedaagse schoolreis maakte op mij een overweldigende, vermoeiende indruk, al zie ik er op deze foto nog fris uit. Ach, als kind heb je daar niet zo’n weet van. Je rust uit en hup, daar ga je weer, wat een energie! De bult op bij Schoorl, en er weer af, de duinen in. Spelen, het liefst voetballen…. Vooral ook je ogen en oren de kost geven, want een prater was ik in die tijd, in de klas, niet zo…. Wel weet ik dat ik indrukken als het ware “dronk”! Zo’n schoolreis is voor mij geweldig geweest, als arbeiderskind had ik nog niet veel van de wereld gezien en zo waren er meer in onze combinatieklas. En dan drie dagen met een Deiman-bus op stap door een groot deel van Nederland. Bijzonder leerzaam, ‘direct aanschouwelijk onderwijs’, met dank aan vooral meester Zonderman!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *