MIDWOLDA: Foto’s d.d. 21-07-2018 (deel 1) – BEZOEK AAN GEBOORTEDORP

Daar ik om gezondheidsredenen al meer dan vijf jaar niet meer reisde, tenminste niet verder dan de stad Groningen, kwam het er niet van terug te keren naar mijn geboortedorp Midwolda. De plaats waar ik tot herfst 1968 ingeschreven stond, toen verhuisden mijn ouders van de Niesoordlaan 59 naar Hoogeveen. Daar woonde destijds mijn oudste broer en het leek mijn ouders beter de onvermijdelijke “aftakeling” niet in Midwolda af te wachten.
Zelf heb ik de eerste decennia van mijn bestaan dus in Midwolda doorgebracht. De herinneringen daaraan blijven levend, worden wellicht op latere leeftijd weer helderder. Onze oudste zoon Jan Reinko voelde er wel voor een dagje mee te gaan naar Oost-Groningen. Op een snikhete zaterdag voorafgaand aan mijn verjaardag reden we in zijn ‘Dolly’ (een personenwagen op leeftijd zonder airco) naar Midwolda en parkeerden bij de kerk, centraal in het dorp. Een bijzondere dag!

We hadden afgesproken eerst op zoek te gaan op de begraafplaats aan de zuidkant van de kerk naar het graf van mijn grootouders van vaders kant: Hindrik Blaauw en Jantje Baas. Meteen aan de westkant van de kerk kwam de stroom herinneringen op gang. Niet alleen aan de zondagschool, maar ook aan het bezoeken van het kerkhof samen met pa en moeke, en broer Hemmo. De lange oprijlaan met rododendrons, die nu anders is ingericht. Destijds was er in Midwolda een oud vrouwtje dat meermalen bloemen van de rododendrons afsneed tot ergernis van mijn pa die dat niet vond passen, zeker niet vlak bij de kerk en het kerkhof….

De imposante kerk met toren vanuit het zuiden. Karakteristiek! Goed onderhouden lijkt het. De oudste graven het dichtst bij de kerk.

Het bovenste deel van de opvallende toren. Nee, bovenin ben ik nooit geweest. Ik weet ook niet of dat überhaupt mogelijk was of is. Als kinderen hadden we ook een dubbel gevoel. We mochten weliswaar naar de zondagschool, enkele jaren, maar hoorden er niet echt bij. Pa en moeke waren geen kerkgangers. Pa kwam wel uit een kerkend gezin, maar brak als jongeling met de kerk. Het verhaal dat daarbij hoort, kwamen we pas later en bij stukjes en beetjes te weten.

Nog eens dezelfde kerk en toren, van iets grotere afstand. Zelf ben ik altijd wel geboeid door kerken, heb ooit een verzameling fotokaarten aangelegd. Nee, een kerkganger ben ik er niet door geworden, wel een onregelmatige kerkbezoeker.

De allereerste Midwolmer die we ontmoetten, bleek een oud-klasgenote van de OLS aan de Hoofdweg. Ik zag wel iets bekends, zij zag het meteen dat ik het was…. Immie Kiewiet uit het westeinde, woonde aan de Hoofdweg vlakbij “Kikkerpolder”, de zijweg die later werd opgetuigd met de naam Zuiderweg. Immie, een jaar jonger, zat een klas lager. Het ene jaar zat ze bij mij in de klas, het andere jaar niet. Zo gaat dat met combinatieklassen. Zij zat in de klas bij o.a. Geert Koning, Lenus Pluim, Dineke Koers, Hendrik Jager…. Hier verzorgt ze de planten bij de gedenksteen van haar ouders. “Kin dizze nog wel? k Leuf dat k hom mor mitneem en vortdou, hailemoal verdreugd…”


De grafsteen op het graf van mijn oom Ties en tante Antje. Zij liggen ook op dit kerkhof begraven. Oom Ties was een jongere broer van mijn pa, ze scheelden bijna vier jaar. (Daartussen zat een zus, Fenje). Ties Blaauw vestigde later op het ouderlijke stee aan de Hoofdweg in het oosteinde (nu dichtbij Blauwe Stad) zijn groente- en fruitzaak. Hij ging aanvankelijk venten met paard en wagen, een belevenis op zich. Als hij bij ons in de woningbouw koffie kwam drinken, kreeg het paard een zak omgehangen met haver, als ik het goed heb. Oom Ties bleef zijn leven lang Midwolmer, en trouw aan de Ned. Herv. Kerk waarin hij het tot ouderling bracht. Dat moeten wel eens pittige gesprekken zijn geweest tussen hem en zijn oudere broer….. Tante Antje was een en al hartelijkheid, althans zo herinner ik haar. We hebben er ook vaak gegeten, o.a. tomatensoep, de eerste keer dat ik dat kreeg. Nee, lekker vond ik dat toen niet, maar je at wel je bord leeg.

Gevonden! Het graf van opa en opoe Blaauw, beetje scholen op het achterste kerkhof, maar ik wist nog ongeveer waar het lag. Beiden heb ik niet gekend, helaas. Opa overleed al op jonge leeftijd, toen was mijn (latere) pa nog maar 9. Opoe overleed in 1943, kort na de geboorte van haar kleinzoon Hemmo. De grafsteen ziet er toonbaar uit, iemand voelt zich daarvoor verantwoordelijk. (Neef Eltjo Vieregge?) In de schelpenruimte ervoor groeit wat onkruid, we halen toch maar iets weg.


Jantje Baas is mijn naamgever, mijn oudste broer Henk is naar opa Hindrik genoemd, broer Hemmo naar opa Hemmo de Groot (Drijbörg).

Situatie van het graf in de directe omgeving, voordat we het onkruid verwijderden.

Nog eens de kerk in the picture, door groen omlijst. Foto genomen vanaf de achterste begraafplaats. Toch heel bijzonder, al missen we op de begraafplaats de oude beuken die in onze kindertijd zoveel indruk maakten. Bomen die de fantasie stimuleerden, kon je prachtige verhalen over verzinnen….

Sommigen vonden dat ze ook na hun dood nog dienden uit te steken boven het gewone volk…. Het graf met zuil van Pieter Reint Hermans (Dijkstra), nu nog qua naam steeds geëerd in de monumentale boerderij aan de Hoofdweg, tegenover de vroegere klokkengieterij van Van Bergen (later Koek).

Een oorlogsgraf van P. McNulty, een in 1943 neergeschoten boordschutter
, 21 jaar jong.

We hebben de begraafplaats verlaten en komen uit bij de Hoofdweg. Aan de overkant is het transportbedrijf van Joh. Smit. De auto’s worden weekendfris gemaakt. Het bedrijf ontstond hier in onze kindertijd, het bedrijf van Joke Smit. Een stuk of wat vrachtwagens, maar je was er vroeger niet weinig trots op als je ‘in den vreemde’ een auto van Joke Smit tegenkwam. Toch maar mooi uit Midwolda! (Bovendien ook nog familie van onze buurvrouw aan de Niesoordlaan, Annie Dijkhuis-Smit!)

WORDT VERVOLGD
©foto’s: jan blaauw, 21 juli 2018 (Canon Ixus 275)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *